20160121

ஃப்ரெடி மெர்குரி - கட்டுப்பாட்டுக்கு எதிரான கலகத்தின் இசை

ஃப்ரெடி மெர்குரியின் சோக வாழ்க்கை என்ற கட்டுரையில் புகழ்பெற்ற கிறித்தவப் போதகர் டேவிட் க்ளெளட் இவ்வாறு சொல்கிறார்: “உலகம் அழியும் காலகட்டத்தின் மனநிலையானது குயீன் ராக் இசைக்குழுவின் பாடகரான ஃப்ரெடி மெர்குரியின் இறப்பைச் சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஃப்ரெடி மெர்குரி ஒரு ஓரினச் சேர்க்கையாளர். அவர் பரலோக ராஜ்ஜியத்தை இழிவுசெய்து பைபிளின் சட்டங்களுக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தார். அவரது பாடல்கள் சுதந்திர ஓரினச்சேர்க்கை இயக்கத்தினரின் கொள்கைப் பாடல்கள் போலிருந்தன. அப்பாடல்கள் அசிங்கமானவை, தீயவை. ஆபாசமான உடலசைவுகள் மூலம் அவர் தன்னுடைய இசை நிகழ்ச்சிகளில் ரசிகர்களைப் பித்தெடுக்க வைத்தார். அவர்களின் இசைப்பயணங்களில் பாம்பாட்டிகள், அலிகள், நிர்வாண ஆட்டக்காரிகள், ஆபாச நடனக்காரர்கள் நிறைந்திருந்தனர். ஃப்ரெடி மெர்குரி இறைமறுப்பும் பாவமும் தடை செய்யப்பட்ட போதைப் பொருட்களும் பொருள் முதல்வாதமும் நிறைந்த கட்டுப்பாடில்லாத வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். அவருக்கு உலகம் முழுக்க ஓரினச் சேர்க்கைத் துணைவர்கள் இருந்தார்கள். 1991ல் ஃப்ரெடி மெர்குரி எய்ட்ஸ் நோயால் இறந்தார். அவருக்குக் கடவுளிடமிருந்து உரிய கூலி கிடைத்தது.”

பாதிரியார் கென்னத் ஜான்ஸ்டன் இதைப் பற்றிச் சொன்னார், “ஃப்ரெடி மெர்குரி இறந்தபோது நாற்பது லட்சம் பௌண்ட் மதிப்புள்ள தன் மாளிகையில் ஒன்றரைக் கோடி பவுண்ட் பெறுமானமுள்ள சொத்துக்களைத் தன் குடும்பத்திற்கும், நண்பர்களுக்கும் விட்டுச் சென்றார். தன் கல்லறைக்கு அப்பால் அவர் எதையும் கொண்டு செல்லவில்லை. அவருக்கு அழகிய குரல் இருந்தது. அந்த வரத்தை அவர் சாத்தானுக்குச் சேவை செய்யவே பயன்படுத்தினார். எவ்வளவு பரிதாபம்! இன்று ஃப்ரெடி மெர்குரி எங்கே? குடியும் ஒழுக்கக்கேடும் சாத்தானிய இசையும் நிறைந்த வாழ்க்கை இப்படித்தான் முடியும். அவரது செல்வம், புகழ் எதுவுமே கடவுளின் கோபத்திலிருந்து அவரைக் காப்பாற்றாது. ஃப்ரெடி மெர்குரி ஏசுவுக்குப் பதிலாக ஜராதுஷ்டிர மதம் என்ற பொய்யான மதத்தைப் பின்பற்றினார். அவர் தன் இறுதிச் சடங்குகளை மாதக் கணக்காக ஏற்பாடு செய்தார். ஆனால் உண்மையான கடவுளைச் சந்திக்க தன் ஆத்மாவை சித்தம் செய்வதற்கு மறந்துவிட்டார். செய்திகளின்படி வெள்ளை மஸ்லின் ஆடைகளும் தொப்பிகளும் அணிந்த ஜராதுஷ்டிர மத புரோகிதர்கள் அம்மதப் பாடல்களைப் பாடியபடி அவர்களின் கடவுளான அகுரா மஸ்தாவைத் துதித்து இறந்துபோன ஆத்மாவின் மீட்புக்காக வேண்டிக்கொண்டார்கள். ஆனால் ஃப்ரெடி மெர்குரி சொர்க்கத்தில் இல்லை! அவர் நகரத்திலேயே இருக்கிறார்! ஏன்? அவர் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்பதனாலா? அல்ல அல்ல! உண்மையான தேவனாகிய ஏசு கிறிஸ்துவின் போதனைகளை ஃப்ரெடி மெர்குரி ஏற்றுக் கொள்ளாததால்”!

‘கலையைப் பற்றி’ என்ற நூலில் தல்ஸ்தோய் எழுதினார் “மிக வலுவான உணர்வுகள் முதல் மிக மென்மையான உணர்வுகள் வரை, மிக முக்கியமான உணர்வுகள் முதல் மிக எளிய உணர்வுகள் வரை, பேரழகு கொண்ட உணர்வுகள் முதல் அசிங்கமான உணர்வுகள் வரை கலை உணர்வுகளின் முழுமையைக் கையாள்கிறது. கலைஞன் கொண்ட அதே உணர்வை ரசிகர்களும் அடைகையில் அதை நாம் கலை என்கிறோம். கலைஞனின் பணி என்பது முதலில் ஓர் உணர்வை அடைவதும் பின்னர் அதைக் கோடுகள், வண்ணங்கள், ஒலிகள், அசைவுகள், வார்த்தைகள் மூலம் வெளிப்படுத்துவதும் அதன் மூலம் நாமும் அவன் கொண்ட அதே மன எழுச்சியை அடையச் செய்வதும் ஆகும்.” ஃப்ரெடி மெர்க்குரியை அடையாளப்படுத்துவதற்கு இச்சொற்கள் முற்றிலும் பொருத்தமானவை.

அவர் தன் இசையின் மாயத்தாலும் தன் கலையாளுமையாலும் பெருங்கூட்டங்களின் நெஞ்சத்துடன் உரையாடும் திறன் கொண்டிருந்தவர். ஜெர்மனியில் பிரிட்டிஷ் தேசிய கீதத்தைப் பாடித் தன்முன் கூடியிருந்த 70,000 ஜெர்மானியர்களை அதைப் பாட வைத்துத் தாளமிடச் செய்தவர் அவர்! ‘லைவ் எய்ட்’ இசை நிகழ்ச்சிக்காக அவர் இருபது நிமிடம் பாடியபோது அது இருபது லட்சம் பேரைத் தொலைக்காட்சியின் முன் கட்டிப்போட்டது!. ஃப்ரெடி மெர்குரி தன் கலைத்திறனை முழுக்க மேடையில் காட்டுபவர். உண்மையான கலை அதை உருவாக்கியவனையே கடந்துசென்று வளரக்கூடிய ஒன்று என்பதை 1985ல் ரியோ டி ஜெனிரோவில் மூன்றேகால் லட்சம்பேர் திரண்டு ‘நான் விடுபட்டு எழ விரும்புகிறேன்!’ (ஐ வாண்ட் டு பிரேக் ஃப்ரீ!) என்ற அவரது பாடலை மீண்டும் மீண்டும் பாடச்சொல்லிக் கேட்டபோது அவரே உணர்ந்திருப்பார். அவர்களுக்கு அது ஒரு சுதந்திரப் பிரகடன கீதம் போலிருந்து! ஃப்ரெடி மெர்குரி உருவாக்கிய வேகம் மிக்க பாடல்களான ‘வீ வில் வீ வில் ராக் யூ’, ‘வீ ஆர் த சாம்பியன்ஸ்’, ‘அனதர் ஒன் பைட்ஸ் த டஸ்ட்’ போன்றவை அழியாத ராக் இசைப் பாடல்களாக உலகமெங்கும் விளங்குகின்றன.

ஃப்ரெடி மெர்குரி வழிநடத்திய ஆர்ப்பாட்டமான ‘குயீன்’ இசைக்குழு பதினெட்டு இசைத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டது. அவை உலகமெங்கும் எட்டு கோடி பிரதிகள் விற்றன. எழுபதுகளின் தொடக்கத்திலிருந்து குயீன் குழு ஜன ரசனையைக் கிளறும் ஏராளமான பாடல்களை இறக்கி சூழலை ஆட்கொண்டது. வெகுஜன இசை வரலாற்றின் மிகப்பெரிய பாடகர்களில் ஒருவர் ஃப்ரெடி மெர்குரி. அற்புதமான சாத்தியங்கள் கொண்ட அபூர்வமான குரல் அவருடையது. மிகச் சிரமமான பாடல்களை மிக ஆற்றலுடன் பாடியிருக்கிறார். ஆனால்  தனக்கு முறையான எவ்வித குரல்ப் பயிற்சியும் இல்லை என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறார்! நாடகீயத்திறனுடன் மேடையில் உக்கிரமாக வெளிப்படும் ஆற்றல் கொண்ட ஃப்ரெடி மெர்குரி ராக் இசையில் எப்போதும் உடனடியாக அடையாளம் காணப்படும் பல முக்கியமான பாடல்களை எழுதி இசையமைத்தவர். பொஹீமியன் ராப்சடி, டூ மச் லவ் வில் கில் யூ, நோ ஒன் பட் யூ, லவ் மை லைஃப் போன்ற அவருடைய பெரும்பாலான பாடல்கள் உலகளாவிய பெரும் வெற்றிகள்.

சான்ஸிபார் என்ற ஆப்ரிக்கத் தீவு இந்தியப் பெருங்கடலில் தான்ஸானிய எல்லையிலிருந்து 2 மைல் தொலைவில் உள்ளது. அழகிய மணற்பரப்பு கொண்ட கடற்கரைகளுக்கும் பவளப் பாறைகளுக்கும் புகழ்பெற்றது அது. கிழக்கு ஆப்ரிக்காவில் இன்றும் இருக்கும் மிகத் தொன்மையான ஒரே நகரம் ‘ஸ்டோன் டவுன்’ அங்குதான் உள்ளது. அங்கே 1946 செப்டம்பர் ஆறாம் தேதி இந்தியப் பார்ஸி பெற்றோரின் மகனாக ஃபாரூக் பல்ஸாரா பிறந்தார். அப்போது சான்ஸிபார் பிரிட்டிஷ் காலனியாக இருந்தது. முன்பு இந்தியாவில் ஒரு கீழ்நிலைக் கணக்கராக இருந்த தந்தை அலுவலகக் கட்டாயங்கள் நிமித்தம் அந்தத் தீவில் குடியேறினார். பொருளாதார நெருக்கடிகள் இருந்தபோதிலும்கூட அக்குடும்பம் இசையைக் கேட்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தது. ஃபாரூக் சிறுவயதில் கேட்டு வளர்ந்ததெல்லாம் லதா மங்கேஷ்கர் போன்றவர்களின் இந்தித் திரையிசைதான்.

பொருளாதார பலம் கொண்டிருந்த சில குடும்ப நண்பர்களின் உதவியுடன் ஃபாரூக் இந்தியாவில் பம்பாய்க்கு பள்ளிக் கல்விக்காக அனுப்பப்பட்டார். தனது எட்டாவது வயதில் தன்னந்தனியாகக் கப்பலில் இரண்டு மாதம் பயணம் செய்து இந்தியா வந்து சேர்ந்த அவர் பூனா அருகே பஞ்சகனியில் இருந்த பிரிட்டிஷ் கல்வி நிறுவனமான செயின்ட் பீட்டர்ஸ் தங்கும் பள்ளியில் சேர்க்கப்பட்டார். உந்தின பல்வரிசையும் இருண்ட தோல்வண்ணமும் கொண்டு ’அழகற்ற’ சிறுவனான அவருக்கு தாழ்வுணர்ச்சியும் தனிமைப்பாங்கும் அதிகமாக இருந்தது. ஆகவே அவரது கல்விநாட்கள் துயரம் மிக்கவை. இருந்தும் இசை, ஓவியம் ஆகியவற்றில் அவர் அசாதாரணமான ஆர்வம் காட்டிவந்தார். தலைமையாசிரியரின் சிபாரிசுக்கு ஏற்ப பள்ளியில் அவருக்கு பியானோ இசை சொல்லிக்கொடுக்கப்பட்டது. பன்னிரண்டு வயதில் அவர் பள்ளியின் இசைக்குழுவான ‘ஹெக்டிக்ஸி’ன் பியானோ கலைஞனாக ஆனார்.

இந்தக் காலகட்டத்தில்தான் அவர் தன் பெயரான ஃபாரூக்கை ஃப்ரெடி என்று மாற்றிக்கொண்டார். விரைவில் அவரின் பெற்றோரும் சொந்தக்காரர்களும்த கூட அப்பெயராலேயே அவரை அழைக்க ஆரம்பித்தனர். 1962ல் பத்தாம் வகுப்பில் தோல்வியடைந்த போது படிப்பை நிறுத்திய ஃப்ரெடி மீண்டும் சான்ஸிபாருக்குப் பயணமானார். 1964ல் தான்ஸானிய விடுதலைக்குப் பின் நிகழ்ந்த ராணுவப் புரட்சியினாலும் அரசியல் கொந்தளிப்பினாலும் சான்ஸிபாரைவிட்டு அக்குடும்பம் இங்கிலாந்துக்குக் குடியேறியது. சில வருடங்கள் அறியாத அந்த நிலப்பகுதியில் அவர்கள் அகதிகளைப்போல் இடம் பெயர்ந்தபடியே இருந்தனர். உறவினர் வீடுகளில் அடைக்கலமாகத் தங்கியிருந்த அவர்கள் இறுதியில் மிடில்செக்ஸ் பகுதியிலுள்ள ஒரு சிறு வீட்டில் தங்கினர்.

பூனாவிலும் பம்பாயிலுமாக தன்னுடைய இளமைப்பருவத்தை முழுக்க இந்தியாவில் கழித்திருந்தபோதிலும் ஃப்ரெடி தன்னுடைய இந்தியத் தொடர்பை மிகுந்த ரகசியமாகவே வைத்திருந்தார். தன்னுடைய பாரம்பரியத்தைப் பற்றிப் பேட்டிகளிலும் உரையாடல்களிலும் அவர் சொல்வதில்லை. தன் பார்ஸி மதப் பின்னணியை அடிப்படையாகக் கொண்டு தன்னை ஒரு ‘பாரசீகன்’ என்று அவர் சொல்வதுண்டு. அவரின் பல நண்பர்கள் அவர் தன்னுடைய இந்திய வம்சாவளி அடையாளத்தை ஒரு வெட்கமாக நினைத்து வந்தார் என்றும், இந்தியக் குடியேறிகளுக்கு எதிரான நீண்டகால இன ஒதுக்கலும் அடக்குமுறைகள் ஓங்கிநின்ற ஆங்கில மண்ணில், தனது இன அடையாளம் காரணமாகத் தான் ஒதுக்கப்படக்கூடும் என்ற ஐயம் அவருக்கு எப்போதுமிருந்ததாகவும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆனால் ஃப்ரெடி மெர்குரியின் நண்பரும் சக இசைக் கலைஞருமான ரோஜர் டெய்லர், ஃப்ரெடி மெர்குரி தன் இந்திய அடையாளத்தை மறைத்தமைக்குக் காரணம் அந்த அடையாளம் அதிநவீன ராக் இசைக்கலைஞர் என்ற படிமத்துடன் பொருந்துவதாக இல்லை என்பதே என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

இங்கிலாந்தில் ஃப்ரெடி மெர்குரி ஓவியம் மற்றும் கிராஃபிக் வரைபடவியலில் பயிற்சி பெற்று முதல் தரத்தில் வெற்றி பெற்றார். அத்திறனை அவர் பின்னர் குயீன் குழுவினரின் உடை அமைப்பு மற்றும் அரங்க வடிவமைப்பு ஆகியவற்றுக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். பல சிறு உடலுழைப்பு வேலைகள் செய்து தன் செலவினங்களைச் சமாளித்தார். “கையில் காசில்லாமல் இருக்கும்போதுகூட அவர் ஒரு இசை நட்சத்திரம் போலத்தான் தோற்றமளிப்பார்” என்று ரோஜர் டெய்லர் நினைவுகூர்ந்தார். இக்காலகட்டத்தில்தான் ஃப்ரெடி மெர்குரி இசையில் ஆழமான ஈடுபாடு கொண்டவரானார். ஜிம்மி ஹென்டிரிக்ஸ், பீட்டில்ஸ், அரீத்தா ஃபிரங்க்ளின், லெட் ஸெப்பெல்லின் ஆகியோரின் தீவிரமான ரசிகராக அவர் இருந்தார்.

1969ல் ஃப்ரெடி மெர்குரி ஒரு சிறிய துணிக்கடையைத் தொடங்கினார். 1969ல் ஒரு இசைக்குழு வெளியிட்ட விளம்பரத்தைக் கண்டு அதில் பாடகராக விண்ணப்பித்தார். அனால் அவர்கள் அவரை நிராகரித்துவிட்டனர். 1970ல் தன் நண்பர்களுடன் இணைந்து குயீன் இசைக்குழுவை ஆரம்பித்தார். தன் பெயரை ஃப்ரெடி மெர்குரி என்று மாற்றிக் கொண்டார். அவர்களின் முதல் ஆல்பம் ‘குயீன்’ என்ற பேரிலேயே 1973ல் வெளிவந்தது. ‘கீப் யுவர்செல்ஃப் அலைவ்‘ என்ற பாடல் ஓரளவுக்கு வானொலியிலும் புகழ்பெற்றிருந்தது. ஆனால் விமரிசகர்களின் கருத்து ஆர்வமில்லாததாக இருந்தது. விமரிசக ரீதியாக இந்த மந்தநிலை ஃப்ரெடி மெர்குரியின் இறுதிக்காலம் வரை நீடித்தது!

குயீன்-2 என்ற இரண்டாவது வெளியீடு இன்னும் சற்று கவனிக்கப்பட்டது. அதில் உள்ள தனிக்குரல் பாடலான ‘ஸெவன் சீஸ் ஆஃப் ரைம்‘ தரவரிசையில் முதல் பத்துக்குள் இடம் பெற்றது. ஆயினும் 1975ல் வெளிவந்த அவரது மூன்றாவது தொகுப்பு ‘ஷீர் ஹார்ட் அட்டாக்‘தான் அவரது முதல் பெரும் வெற்றி. அதிலுள்ள ‘கில்லெர் குயீன்‘ என்னம் பாடல் பிரிட்டிஷ் விற்பனையின் இரண்டாமிடத்தில் இருந்ததோடு அமெரிக்காவிலும் ரசிகர்களைப் பெற்றது. அந்த ஆண்டிலேயே அவருடைய பெரும் புகழ் பாடலான ‘பொஹீமியன் ராப்சடி‘ வெளிவந்தது. குயீன் மிகப்பெரிய இசை நிகழ்ச்சியாளர்களாக புகழ்பெற்றார். அவர்களுடைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு உலகமெங்கும் லட்சக்கணக்கான ரசிகர்கள் உருவானார்கள். தொடர் பயணங்கள், இசை நிகழ்ச்சிகள், இசைப்பதிவுகள் என ஓய்வில்லாத பாய்ச்சல் ஆரம்பமாகிவிட்டது.

ராக் இசை உச்சநட்சத்திரம் டேவிட் போவி சொன்னார், “ராக் மேடைப் பாடகர்களில் ஃப்ரெடி மெர்குரி பிறரைவிடப் பல மடங்கு முன்னே சென்றவர். ராக் நிகழ்ச்சிகளை அதன் எல்லைக்கே இட்டுச்சென்றார். அவரது நிகர்ச்சி ஒன்றைக் காண்கையில் எண்ணிக்கொண்டேன், அவர் பெருங்கூட்டத்தை அப்படியே தன் உள்ளங்கையில் வைத்திருப்பதாக. ஒரு சாதாரண மேடை வழக்கத்தைக்கூடத் தனக்குச் சாதகமானதாக அவரால் மாற்றிக்கொள்ள முடிகிறது! அவர் அதீத எல்லைகளைச் சென்று தொடுகிறார். ஆணின் முரட்டுத்தோல் ஆடைகள் அணிந்து வரும்போதும் சரி, பெண்ணின் அரைகுறை ஆடைகள் அணிந்து வரும்போதும் சரி. சுயமோகம் மிகுந்த தீவிர ராக் இசை ரசிகர்களை இரண்டுமே ஒரேபோல் உற்சாகமூட்டி மகிழவைத்தன”.

குயீன் குழுவின் ஆல்பமான ‘ஜாஸ்‘வெளியிடப்பட்டதை ஒட்டி நியூ ஆர்லியன்ஸில் ஒரு மாபெரும் ராக் விருந்தை ஏற்பாடு செய்தனர். அதன் எல்லா அம்சங்களையும் ஃப்ரெடி மெர்குரி தன் மேற்பார்வையில் ஏற்பாடு செய்தார். அது ஒதுக்கப்பட்டவர்களக்கும் தடை செய்யப்பட்டவற்றுக்குமாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நிகழ்ச்சி. சரியான ஒரு ‘பாவக் களியாட்ட‘விருந்தாக அது அமைந்தது. அதற்காக சித்திரக் குள்ளர்கள், ஒரு பாலினர், பாம்பாட்டிகள், நிர்வாண நடனக்காரர்கள் ஆகியோர் திரட்டப்பட்டனர். ஷாம்பேனும் பிற போதைப் பொருட்களும் ஆறுபோல் ஓடியது.

‘பைசைக்கிள் ரேஸ் (Bicycle race)  மற்றும் ‘ஃபாட் பாட்டம்ட் கேர்ள்ஸ்’ (Fat bottomed girls) என்ற இரு இசைத்தொகுப்புகளை மிக மிக அதிர்ச்சியூட்டும் முறையில் வெளியிட்டார். விம்பிள்டன் விளையாட்டரங்களில் அறுபத்தி ஐந்து  நிர்வாணப் பெண்ணகளைப் பங்கெடுக்க வைத்து ஒரு சைக்கிள் போட்டியை நடத்தினார். அதன் காட்சிப் பதிவுகள் அப்பாடலின் காட்சிப் படிமங்களாகவும் அட்டைப் படமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டன. பல இசைக்கடைகள் அந்த அட்டையைக் காட்சிக்கு வைக்க மறுத்தபோது நிர்வாணப் பெண் சைக்கிள் ஓட்டும் அந்த அட்டை பலமறை மாற்றப்பட்டது. அந்த சைக்கிள் போட்டிக்காக 65 சைக்கிள்களை வாடகைக்கு எடுத்திருந்தனர். அவற்றைத் திருப்பி வாங்கிக்கொள்ள அந்த நிறுவனம் மறுத்தது. 1978ல் நடைபெற்ற ஓர் மேடைநிகழ்ச்சியில் குறைவாக உடையணிந்த பெண்களை மேடையில் சைக்கிள் விடச்செய்து அதை மீண்டும் அரங்கேற்றியது!

அர்ஜெண்டினாவிலும் ப்ரேஸிலிலும் திறந்தவெளி இசை நிகழ்ச்சிகள் நடத்தியது குயீன் குழு. அங்கு பொதுமேடை நிகழ்ச்சி நடத்திய உலகப்புகழ் பெற்ற முதல் ராக் இசைக்குழு குயீன் தான். ஆப்ரிக்க பஞ்ச நிவாரணத்துக்காக 1986ல் நடத்தப்பட்ட ‘லைவ் எய்ட்‘ மாபெரும் கூட்டு இசைநிகழ்ச்சி இக்காலகட்டத்தில் ஃப்ரெடி செய்த மாபெரும் சாதனை. பாப் டிலன், பால் மக்கார்ட்னி, மடோன்னா, லெட் ஸெப்பெலின் ஆகியோர் பங்குபெற்ற அந்நிகழ்ச்சியின் மிகச்சிறந்த இசைத்தருணங்கள் ஃப்ரெடி மெர்குரி வழியாகவே வெளிப்பட்டன. அங்குக் கூடியிருந்தவர்கள் குயீன் குழுவின் ரசிகர்கள் மட்டும் அல்ல. ஆனால் ஃப்ரெடி அனைவரையும் ஈர்த்துக்கொண்டார். ஆனால் அங்கே சில ரசிகர்கள் அவர் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்று கோஷமிட்டு மேடை நோக்கி சவரத்தகடுகளை விட்டெறிந்தனர்.

இந்த எதிர்ப்பு 1984ல் உச்சமடைந்தது. காரணம், ஃப்ரெடி மெர்குரி பெரிய மார்பகங்கள் கொண்ட இல்லத்தரசி போல உடையணிந்து மீசையுடன் ‘நான் விடுபட்டு எழ விரும்புகிறேன்!’ என்ற அவரது வீடியோவில் நடித்தார். எதிர்ப்புகளுக்கு ஃப்ரெடி “ஆமாம் நான் அதை வேண்டுமென்றேதான் செய்து பார்த்தேன். ஆனால் விரவில் ஜனங்கள் கொட்டாவி விடுவார்கள். அடக்கடவுளே, ஃப்ரெடி மெர்குரி இப்போது தன்னை ஒரு ஓரினச் சேர்க்கையாளர் என்ற சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிறார்.  இதுதான் இப்போது மோஸ்தர்போல!” என்று பதில் சொன்னார். அந்தப் பாடல்க் காட்சி இங்கிலாந்தில் வேடிக்கையாக பார்க்கப்பட்டது ஆனால் அமெரிக்காவில் அதை ஓர் அவமதிப்பாகவே எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

ஃப்ரெடி மெர்குரி தன்னை ஓர் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்று வெளிப்படையாகச் சொல்லிக்கொண்டபோதும் கூடப் பலர் அவர் வேடிக்கைக்காகச் சொல்கிறார் என்று எண்ணினார்கள். காரணம் அவர் மிகவும் ஆண்மையான தோற்றம் கொண்டவர். ஃப்ரெடி மெர்குரி எப்போதும் அழகான பெண்கள் சூழ வாழ்ந்தார் என்பதும் உண்மை. சந்தேகங்கள் இருந்தன, ஆனாலும் அவர் சொன்னதை விளையாட்டாகவே எடுத்துக்கொண்டார்கள். காரணம் எழுபதுகளில் ஒருவர் தன்னை ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்று வெளிப்படையாகச் சொல்வது ஒரு சாதாரண நிகழ்வல்ல.

பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் காமத்தின் இயல்பு அத்தனிமனிதர்களின் தேர்வில் இல்லை என்று கருதுகிறார்கள். ஓரினக்காமம் என்பது ஒரு நோயாகக் கருதப்பட்டு மருத்துவச் சிகிச்சைக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட காலம் இருந்தது. இன்று பெரும்பாலான மனநல, உடல்நல மருத்துவர்கள் ஒரினக் காமத்தை மாற்ற முயல்வதில்லை. அது நோய் அல்ல. காமத்தின் ஓர் இயல்பு மட்டுமே. அதை போதைப்பழக்கம் போன்ற ஒன்று என்று எண்ணுவது தவறு. காமத்தின் இயல்பு என்பது சூழல், உணர்ச்சிகளின் இயல்பு ஆகியவற்றுடன் சுரப்பிகள் மற்றும் பிற உயிரியல் இயல்புகளினால் தீர்மானிக்கப்படும் ஒன்று.

ஃப்ரெடி மெர்குரியின் பிடித்தமான இசைக்கருவி பியோனோ. அவருக்குச் செவ்வியல் இசைவடிவங்களான ஓபெரா, பாலே போன்றவவை மிகவும் பிடிக்கும். அவரது ‘பார்ஸிலோனா’ (Barcelona) என்ற தொகுப்பில் பாப் இசையும் ஓபெரா இசையும் திறம்பட கலக்கப்பட்டிருந்தன. ஃப்ரெடி மெர்குரி ஆராதித்த ஸ்பானிய ஒபெரா பாடகியான மோண்ட்செராட் கபேல் (Montserrat Caballe) அதில் பாடினார். கபேலைப் பொறுத்தவரை அது அவருடைய இசை வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய வெற்றியாக அமைந்தது. ஃப்ரெடி மெர்குரி மைக்கேல் ஜாக்ஸனுடன் இணைந்து சில பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார். ஆனால் அவை முறைப்படி வெளியிடப்படவில்லை.

ஃப்ரெடி மெர்குரி கட்டற்ற பழக்கவழக்கம் கொண்டவர். தனி வாழ்க்கையில் ஃப்ரெடி அவரது முரட்டுத்தனமான நடத்தைக்காகவும், நண்பர்களுக்கு அள்ளிவீசும் பெரும் பரிசுப்பொருட்களுக்காகவும் பேசப்பட்டவர். அவரது நாற்பத்தி ஒன்றாவது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடும் முகமாக எண்பது நண்பர்களுடன் இபிஸா என்ற தீவில் உள்ள உல்லாச விடுதிக்குப் பயணமானார். அங்கே அவர்களுக்கு வாணவேடிக்கையுடன் வரவேற்பு அளிக்கப்பட்டது. ஃப்ளெமெங்கோ நடனமாதர்கள் ஆடினர். இருபதடி நீளக்கேக்கை வெட்டினார். “என்னுடைய நினைவில் நாங்கள் பாடல்பதிவு செய்தும் சுற்றுப்பயணம் செய்தும் கழித்த நாட்களை முடிவில்லாத நீண்ட விழாக் கொண்டாட்டங்களாகவே இருந்தன” என்றார் குயீன் குழுவின் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவரான ராய் பேக்கர்.

ஃப்ரெடி மெர்குரி குயீன் குழுவின் ஆரம்பக் காலத்தில் பெரும்பாலும் தன் காதலியான மேரி ஆஸ்டினுடன் வாழ்ந்தார். ஆனால் எண்ணற்ற தொடர்புகள் தனக்குண்டு என்று அவர் சொன்னார். “எலிசபெத் டெய்லரைவிட எனக்குக் காதலர்கள் அதிகம்” என்றார். பின்னர் எய்ட்ஸ் அச்சம் படர்ந்தபோது ஃப்ரெடி மெர்குரியும் அச்சம் கொண்டார். ஒருமுறை அமெரிக்காவுக்கு அழைக்கப்பட்டபோது அங்கே தனக்கு நோய்த்தொற்று எளிதில் ஏற்படும் என்று எண்ணி அதை மறுத்தார்.

1991 பெப்ருவரியில் ‘இன்யுவென்டோ’ (Innuendo) இசைத் தொகுதியை வெளியிட்டதை ஒட்டி மீண்டும் ஒரு கேளிக்கை விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. தெற்கு கலிஃபோர்னியாக் கடலில், குயீன் மேரி என்ற மாபெரும் கப்பலில். இரண்டாயிரம் இசையுலகினர் அதில் உபசரிக்கப்பட்டனர். ஆட்டுக்குட்டித் தொடைகள், விதவித வகை நண்டுகள், எண்ணற்ற இனிப்புகள், நூற்றுக்கணக்கான மதுவகைகள் என குவிக்கப்பட்ட அந்நிகழ்ச்சியில்  மந்திரவாதிகள், கேலிக்குரல் விற்பன்னர்கள், நிர்வாண நடிகர்கள் என கேளிக்கையாளர்கள் நிறைந்திரந்தனர். ‘பொஹீமியன் ராப்சடி’ பாடல் இசைக்க வாணவேடிக்கை நிகழ்த்தப்பட்டது. ஆனால் அதில் முதன்மை விருந்துபசரிப்பாளரான ஃப்ரெடி மெர்குரி எங்கே என்று அனைவரும் தேடினார்கள். ஃப்ரெடி மெர்குரி பற்றிய கேள்விகளுக்கு குயீன் உறுப்பினர் ப்ரயன் மே மற்றும் ரோஜர் டெய்லர் சரியாகப் பதில் சொல்லாமல் மழுப்பினர். வாழ்க்கையைக் களிவெறியுடன் வாழ விரும்பிய அவர்களின் நண்பர், எய்ட்ஸ் நோயால் அப்போது மெல்லச் செத்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஃப்ரெடி மெர்குரிக்கு எய்ட்ஸ் இருக்கிறது என்பது 1987லேயே கண்டறியப்பட்டது. அவ்வருடம் வந்த பேட்டி ஒன்றில் அவர், மருத்துவர்கள் நோய் இல்லை என்ற சொல்லிவிட்டார்கள் என்று சொன்னார். ஆனால் இதழ்கள் அதைத் தோண்டித் துருவி செய்தி வெளியிட்டு வந்தன. ஃப்ரெடி மெர்குரி அவரது இறுதி நாட்களை நெருங்குவதாகப் பேசப்பட்டது. தன் கடைசி வருடங்களை ஃப்ரெடி மெர்குரி லண்டனில் தன் மாளிகையில் அடைபட்டுக் கழித்தார். எட்வர்ட் காலத்தைய மாளிகையான அந்த மூன்றமாடி சிவப்புக்கல் கட்டிடம் அவர் அதை வாங்கும்போது சிலமாகியிருந்தது. பெரும் பொருட்செலவில் அதைப் புதுப்பித்து அலங்கரித்து அதற்கு ‘கனவு வீடு’ என்று பெயரிட்டார். விலை மதிப்புமிக்க கலைப்பொருட்களாலும் மரவேலைப் பாடுகளாலும் அதை நிறைத்தார். அந்த மாளிகையில் இருபத்தெட்டு அறைகளிலும் ஒலிக் கருவிகளின் வழியாக ஃப்ரெடி மெர்குரியின் பிரியத்திற்குரிய பாடகியான அரீத்தா ஃப்ராங்க்ளினின் குரல் ஒலித்தது. நோய் முற்றிய நிலையில் தன்னுடைய எராளமான பாரசீக வளர்ப்புப் பூனைகளுடன் ஃப்ரெடி மெர்குரி நாட்களைக் கழித்தார். இசையைக் கடைசிக்கணம் வரை அவர் கைவிடவில்லை. படுக்கையில் இருக்கும் போதே பிற்பாடு வெளியிடப்பட்ட ‘வழியனுப்பும் இசைத் தொகுதி’யில் இடம்பெற்ற பாடல்களை உருவாக்கினார்.

“பத்திரிகைத் துறையில் இருந்து வந்த விசாரிப்புகளுக்கு இணங்க நான் இதைத் தெளிவுப்படுத்த விரும்புகிறேன். என் ரத்தச் சோதனையில் எய்ட்ஸ் இருப்பதாகத் தெரியவந்துள்ளது. இதை நான் இதுநாள்வரை ரகசியமாக வைத்திருந்தது என்னைச் சார்ந்தவர்களின் அந்தரங்கத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகத்தான். ஆனால் உலகமெங்குமுள்ள என் நண்பர்களும் ரசிகர்களும் உண்மையைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என நினைக்கிறேன். என் மருத்துவர்களுடனும் உலகமெங்கும் இந்தக் கொடிய நோய்க்கு எதிராகப் போராடுபவர்களுடனும் இணைந்து நாம் பணியாற்றுவோம். எனது அந்தரங்கம் எப்போதுமே எனக்கு முக்கியமாக இருந்துள்ளது. நான் பேட்டிகள் கொடுப்பதில்லை என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். இந்தக் கொள்கையே இனியும் தொடரும் என்பதை தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கம்.” 1981 நவம்பர் 23ல் இந்த அறிவிப்பு வெளியாகி சிலமணி நேரங்களில் ஃப்ரெடி மெர்குரி இறந்தார். அப்போது அவருக்கு நாற்பத்தி ஐந்து வயது.

“மரணம் நெருங்குவதென ஃப்ரெடி அறிந்திருந்தார். அதை மிகுந்த தைரியத்துடன் எதிர்கொண்டார்” என்றார் மேரி ஆஸ்டின். இறுதிக்காலங்களில் ஃப்ரெடி மெர்குரியுடன் இருந்த டேவ் கிளார்க் சொன்னார் “அவர் அன்பானவர், பெருந்தன்மை மிக்கவர். மேடையில் வெளிப்பட்ட அதிரடியான இயல்புகள் எதுவுமே இல்லாத பிரியமான மனிதர். அவரது பெருந்தன்மை தனது நண்பர்கள் மற்றம் வேண்டியவர்களுக்காக மட்டும் இருக்கவில்லை. யாரென்றே தெரியாத எத்தனையோ பேர் அதனால் பயனடைந்தார்கள். சாதாரண மனிதர்களை நேசித்தவர் அவர்.”

ஃப்ரெடி மெர்குரி எய்ட்ஸால் இறந்தது அவரது பெயருக்கு ஒரு களங்கமாக இன்றுவரைத் தொடர்ந்து வருகிறது. அவருடைய மொத்த கலைப்படைப்புகளுமே இதனால் தவறாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு பாலினக் காமமோ இருபாலினக் காமமோ ஒருவரின் தனிப்பட்ட விருப்பத்தால் தேர்வு செய்யப்படுவதல்ல என்ற உயிரியல் உண்மையைப் பலர் வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள். ஃப்ரெடி மெர்குரி ஓரினச் சேர்க்கையாளராக இருந்தால் என்ன அல்லது இருபாலுறவினராக இருந்தால்தான் என்ன? அவரளவு வீச்சும் வேகமும் உள்ள இன்னொரு ராக் பாடகர் இல்லை என்பதே உண்மை!

ஃப்ரெடி மெர்குரியின் மறைவுக்குப் பின் வெளியிடப்பட்ட ‘நமது வாழ்வின் நாட்கள்’ என்கிற அவரது இறுதி இசைப்படத்தில் கறுப்பு வெள்ளைக் காட்சியில் எந்த விதமான செயற்கை வேடமும் இல்லாமல் நோயுற்று மெலிந்துபோன தோற்றத்தில் காட்சியளிக்கும் ஃப்ரெடி மெர்குரி மரணத்துடன் கைகோர்த்தவராக வெளிப்படுகிறார். தலைநிமிர்ந்து எவ்வித வருத்தமும் இல்லாமல் சையசைத்து விடைபெற்றுச் செல்லும் அவரது உருவம் மங்கி மங்கி மறைகிறது.

உள்ளே உடைந்து நொறுங்குகிறேன்
ஒப்பனைகள் உரிந்து விழுகின்றன
இருந்தும் எனது புன்னகை அழியக் கூடாது
ஏனெனில் நிகழ்ச்சி தொடர்ந்தே ஆகவேண்டும்
நிகழ்ச்சி தொடர்ந்தே ஆகவேண்டும்
The show must go on……..
(2007)

20150808

எம் எஸ் விஸ்வநாதன் - நெஞ்சம் மறப்பதில்லை


உதித்தால் அஸ்தமிக்கும்
பிறந்தால் மறைந்துபோகும்
பூமி அழிவற்று நிற்கும்
அது எத்தனையோ வசந்தங்களை,
கோடைக் காலங்களைக் கண்டது
வானம் அழிவற்று நிற்கும்
அது எத்தனையோ விடியல்களை,
அஸ்தமனங்களைக் கண்டது
-- (எம் எஸ் வி இசையமைத்துப் பாடிய ஒரு மலையாளத் திரைப்பாடல்)

ஸாந்தோம் ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தின் நுழைவாயில் கடந்து அந்த கறுப்பு அம்பாசடர் கார் உள்ளே வந்துகொண்டிருக்கிறது. எனக்குள்ளே இனம்புரியாத ஒரு பதற்றம்! நினைவில் பாடல்கள் தங்கத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே என்னை முற்றிலுமாகக் கவர்ந்த எண்ணற்ற பாடல்களை உருவாக்கிய இசை மாமேதைதான் அந்த வாகனத்திற்குள்ளே. நாற்பதாண்டுகாலமாக இந்திய இசையில் நிறைந்து நிற்கும் அதிசயம் அவர். முதன்முதலில் அவரை முகத்தோடுமுகம் சந்திக்கப் போகிறேன். என்ன பேசுவது? எப்படி மரியாதை செலுத்துவது? அவர் என்னை கவனிப்பாரா? என்னிடம் எதாவது பேசுவாரா? வணக்கத்திற்குறிய இசைஞர்களை கடவுளர்களாகவே மனதில் நினைத்துவந்த காலம் அது. எம் எஸ் விஸ்வநாதன் வாகனத்திலிருந்து வெளியே இறங்கினார்.

வெள்ளை வேட்டியும் முழுக்கை சட்டையும். நெற்றி முழுவதும் படர்ந்த மூன்று கோட்டு பட்டை விபூதி. அதற்கு நடுவே காவி வண்ணத்தில் பெரிய வட்டப் பொட்டு உண்டு. பெரும்பாலான விரல்களில் பலவகை மோதிரங்கள். தடிமனான உலோக வண்ணக் கைகடிகாரம் சட்டைக்கையின் மேலேயே கட்டியிருக்கிறார். ஒரு அதீத பக்திமானைப் போலவோ, ஒரு கோவில்ப் பூசாரியைப் போலவோ இருந்தது அவரது தோற்றம்! முன்பு சில புகைப்படங்களில் பார்த்திருக்கிறேன் என்றாலும் அவரது நேரடித் தோற்றம் எனக்கு அன்னியமாகவே பட்டது. பணிவான முகபாவனைகளும் ஒரு குழந்தை போன்ற புன்சிரிப்புமாக  அங்கே நின்றிருந்தவர்களின் வணக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டு ஒளிப்பதிவு கூடத்திற்குள்ளே நுழைந்தார் எம் எஸ் வி.

அப்போது நான் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த இசைத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் மலையாள ஐயப்ப பக்திப்பாடல் ஒலிநாடா ஒன்றின் ஒலிப்பதிவுதான் அங்கு நடந்துகொண்டிருந்தது. 1993ல். ”பூமரம் இல்லாத்த பூங்காவனம்” எனும் வரிகள் பாடகனுக்கு பாடிக்கொடுக்கிறார் எம் எஸ் வி. ’இந்தப் பாடலை இதற்குமுன் பலமுறை நான் கேட்டிருக்கிறேனே!’ என்று எனக்குள் தோன்றியது. உடனே ஒரு பாடல் எனக்கு நினைவு வந்தது. “பூ மூடிப்பாள் இந்தப் பூங்குழலி!”. நெஞ்சிடுக்கும் வரை (1967) எனும் படத்தில் வந்த தனது அந்த தமிழ் திரைப் பாடலை இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் கழித்து ஒரு மலையாள பக்திப்பாடலாக மீண்டும் பிறப்பிக்கிறார் எம் எஸ் வி! ”பூ மூடிப்பாள் இந்தப் பூங்குழலி… புதுச் சீர் பெருவாள் வண்ணத் தேனருவி…. பார்வையிலே மன்னன் பேரெழுதி…” என்னால் முணுமுணுக்காமல் இருக்க முடியவில்லை! திடீரென்று தலை திருப்பி பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்த என்னைப் பார்த்தார் எம் எஸ் வி. “யாருடா இவன்?! பயங்கரமான ஆளுதான் போல! அதே தான்டா.. பூ முடிப்பாள் பாடலேதான் இது…” என்று ஒரு நிறைவான புன்னகையுடன் சொன்னார்.

’புதிதாக வேலையில் சேர்ந்திருக்கும் இசைப்பதிவு மேலாளர்’ என்று என்னை அவருக்கு அறிமுகம் செய்தனர். எம் எஸ் வி எனது கையை அழுத்தமாக குலுக்கினார். நான் அவரது பாதங்களைத் தொட்டுக் கொண்டேன். உடன் ”காட் ப்ளெஸ்” என்று சொன்னார். கண்ணுக்குத் தெரியாத ஏதோ இடத்தில் இருக்கிறார் என்று சொல்லப்படும் கடவுளின் ஆசியை விட ரத்தமும் சதையுமாக என் கண்முன் நின்ற அந்த இசை வல்லமையின் ஆசிதான் அப்போது என்னைத் தொட்டது. ’மனிதன் என்பவன் தைவமாகலாம்…’ என்பது எம் எஸ் வியின் எத்தனையோ பாடல்கள் வழியாக நான் உணர்ந்த உண்மை.

தனது எத்தனையோ பாடல்கள் வழியாக அவர் என்போன்ற இசைப்பித்தர்களின் நெஞ்சை உருகவைத்திருக்கிறார்! பால்லிய காலம் முதலே எம் எஸ் வியின் மெட்டுக்கள் எனது ரசனையை ஆட்கொண்டவை. எத்தனை எத்தனை பாடல்கள்! அந்த திரைப்படக் காட்சிகள் எல்லாம் காலத்தால் பழைமைகொண்டு மறைந்துவிட்டன. ஆனால் அவர் உருவாக்கிய இசை மட்டும் என்றும் குன்றாத இளமையுடன் இன்றும் மனதில் ஒலித்துக் கொண்டேயிருக்கிறது.

’ச ரி க ம ப த நி தான் என் மொழி’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் எம் எஸ் வி. ஆனால் தமிழ் மொழியிலிருந்தும் தமிழ் கலாச்சாரத்திலிருந்தும் அவரை பிரித்து பார்க்கவே நம்மால் முடியாது. தனது பல்லாயிரக்கணக்கான பாடல்கள் வழியாக அரை நூற்றாண்டுகாலம் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் இந்த கலாச்சாரத்திற்கு வழங்கிய கொடுப்பினைகள் சாஸ்வதமானவை. தமிழ் தாய் வாழ்த்தில் தொடங்கி தமிழ் மொழியினூடாக உலவிப் பரவும் அவரது இன்னிசை இன்றும் ஒவ்வொரு நாளும் நமது மனங்களை நிறைத்துக் கொண்டுதான் அல்லவா இருக்கிறது!

ஐயத்திற்கிடமில்லாமல் எம் எஸ் விஸ்வநாதன்தான் தமிழ் திரையிசையின் முதன்மையான இசையமைப்பாளர். அரை நூற்றாண்டுகாலம் தமிழ் இசைவாழ்க்கையை தீர்மானித்த இசை அவருடையது. ஐம்பதுகளின் ஆரம்பம் முதல் எண்பதுகளின் பிற்பகுதி வரை தன் படைப்பூக்கத்தின் உச்சத்திலேயே இருந்தார் எம் எஸ் வி. இத்தனை நீண்ட காலம் உச்சத்திலேயே இருந்த இன்னொரு திரைப்பட இசையமைபபளார் இந்தியாவில் இல்லை. அவரது காலகட்டம் முடிந்தபின்னரும் தன் படைப்புக்கள் வழியாக உயிர்த்துடிப்புடன் அவர் வாழ்ந்துகொண்டேயிருக்கிறார்.

எம் எஸ் விஸ்வநாதன் தனக்குப் பரிச்சயமான இசைச் சூழலின் தொடர்ச்சியாக இருந்தவரல்ல. தன் பிறப்பும் வாழ்க்கைச் சூழலும் தனக்களித்த எல்லா கட்டுப்பாடுகளையும் அவர் தனது இசையில் வெகு சாதாரணமாக மீறினார். இது எப்படி உருவானது என்ற திகைப்பைத்தான் பெரும்பாலான அவரது படைப்புக்கள் ஏற்படுத்தின. இன்னிசையின் உருவாக்கத்தில் பல புத்தம்புதிய பாணிகளை கடைப்பிடித்து தென்னிந்தியத் திரையிசைக்கு உயிர் கொடுத்தவர் எம் எஸ் வி. அவர் வழங்கியது ஒரு புதுவகை இசை என்றே சொல்லலாம்!

மலையாளம், தெலுங்கு, கன்னட மொழிகளிலும் நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களை உருவாக்கியவர் எம் எஸ் வி. அம்மொழிகளின் கலாச்சாரச் சொத்துக்களாக இன்று கருதப்படும் எத்தனையோ பாடல்களை உருவாக்கியவர் அவர். தென்னிந்தியாவின் திரையிசை ரசனையையே வடிவமைத்தவர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் என்று சொன்னால் அது மிகையல்ல. அவரது பாடல்களின் சற்றே மாறுபட்ட வடிவங்களில்தான் மீண்டும் மீண்டும் இங்கு திரைப்பாடல்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அறுபதாண்டுகளுக்கு முன்பே, வரும்கால திரைப்பாடலுக்கான முன்மாதிரிகளை உருவாக்கியவர் அவர். இளையராஜா, ஏ ஆர் ரஹ்மான், ஷ்யாம், ஷங்கர் கணேஷ், கே ஜே ஜாய், ராஜன் நாகேந்திரா, விஜயபாஸ்கர், ஹம்ஸலேகா, சக்ரவர்த்தி, சத்யம், கீரவாணி என பெரும்பாலான தென்னிந்திய இசையமைபாளர்களில் எம் எஸ் விஸ்வநாதனின் ஆழமான தாக்கத்தை நாம் கேட்கலாம்.

அசாத்தியப் பாடகரும் நடிகருமாகயிருந்த சந்திரபாபுவுடன் இணைந்து அவருக்காக எம் எஸ் வி உருவாக்கிய பாடல்களை தமிழ் திரையிசையின் ஒரு தனி வகைமை என்றே சொல்வேன். துள்ளலான மேற்கத்தியப் பாணி இசையில் சுருதிமாற்றம் (Pitch Shift) போன்ற பல சுவாரசியமான பரீட்சைகளை அப்பாடல்களில் நிகழ்த்தியிருக்கிறார். அத்துடன் நாட்டுப்புற இசை, பைலா இசை என பல இசைப்பாணிகளின் கலவை அப்பாடல்களில் கேட்கலாம். உனக்காக எல்லாம் உனக்காக, சிரிப்பு வருது, எப்போ வச்சுக்கலாம், கண்மணி பப்பா, ஹலோ மை டியர் ராமி, கவலை இல்லாத மனிதன், பிறக்கும்போதும் அழுகின்றாய்… எத்தனையோ அற்புதமான பாடல்கள்!
 
எம் எஸ் விஸ்வநாதன் அடிப்படையில் ஒரு மிகச் சிறந்த பாடகர். ஆர்மோனியத்துடன் அமர்ந்தபோதெல்லாம் ஒரு இசையமைப்பாளர் என்பதை விட ஒரு பாடகராகவே இருந்தவர் அவர். ஒரே மெட்டை அவர் மீண்டும் மீண்டும் பாடியபோது ஒவ்வொருமுறையும் அது வேறுபாடுகளுடன் புதிதாக வந்தபடியே இருந்தன. அவர் கொடுத்தபடியே இருந்த மாற்றங்களை பின்தொடர்வதற்கு பாடகர்கள் திணறினார்கள். எம் எஸ் வி பாடும்போது வந்த நுண்ணிய அந்த மாற்றங்கள் எந்தப் பாடகராலும் மீண்டும் பாடிவிட முடியாதவை.

அவர் பாடியதுபோல் பாடுவது முடியாத காரியம் என்றும் எந்தவொரு பாடகருமே அவர் பாடிக்காட்டிய அளவுக்கு உயிரோட்டத்துடன் பாடியதில்லை என்றும் அவர் பாடியதில் பத்து சதவீதத்தைக் கொண்டுவந்த பாடல்களே சிறந்த பாடல்களாக அமைந்திருக்கின்றன என்றும் நமது பின்னணிப் பாடகர்கள் பலர் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அவரது இசையில் பிற பாடகர்கள் பாடிய பாடல்களை மேடைகலளில் எம் எஸ் வி பாடியபோதெல்லாம் அவை மேலும் பலமடங்கு வீரியத்துடன் அமைந்ததை கவனித்திருக்கிறேன். பிற பாடகர்களும் பாடகிகளும் பாடிய அவரது புகழ்பெற்ற பல பாடல்களில் விஸ்வநாதனின் பாடும்முறையின் பலவீனமான நகலெடுப்புதான் இருக்கிறது என்பதே உண்மை.

பார் மகளே பார், எதற்கும் ஒரு காலம் உண்டு, ஆண்டவன் தொடங்கி, எனக்கொரு காதலி இருக்கின்றாள், சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன், நீயிருந்தால் இந்நேரத்திலே, சிவ சம்போ போன்று அவர் குரலிலேயே வெளிவந்த பல தமிழ் பாடல்களும், உதிச்சால் அஸ்தமிக்கும், ஹ்ருதய வாஹினீ போன்ற மலையாளப் பாடல்களும் வல்லமைகொண்ட அந்த பாடும்முறையின் உதாரணங்கள். அளவற்ற மனோதர்மம் வெளிப்படுத்தும் ஒரு மரபிசைப் பாடகனின் கற்பனை வளத்தையும் ஒரு நாட்டுப்புற, சூஃபி, கவாலிப் பாடகனின் கட்டுக்கடங்காத குரல் பித்தையும் அவரது பாட்டில் உணரலாம்.

மூன்றுவயதில் தன் தந்தையை இழந்த விஸ்வநாதனின் இளமைக்காலம் துயரமும் புறக்கணிப்பும் மட்டுமே நிரம்பியது. முறையான கல்வி அவருக்கு வாய்க்கவில்லை.  தட்சிணை கொடுக்கப் பணமில்லாததால் குருவின் வீட்டில் ஏவல் வேலைகள் செய்து இசை பயின்றவர் அவர். வறுமை தாங்கமுடியாமல் இளவயதில் தனது தாயுடன் தற்கொலைக்கு முயன்றிருக்கிறார். அந்த நிலையிலிருந்து தன் இசை மேதமை ஒன்றையே உதவியாகக் கொண்டு உயர்ந்து நமது இன்னிசை மன்னராக ஆனவர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன்.
  
தேசிய அளவிலான எந்தவொரு விருதும் எம் எஸ் விஸ்வநாதனுக்கு வழங்கப்படவில்லை. ஒரு பத்மஸ்ரீயோ, ஏன் ஒரு தமிழ்நாடு மாநில அரசு விருதோ கூட அவருக்கு கிடைக்கவில்லை. மிகவும் தாமதமாக 2012ல் தமிழ்நாடு அரசு வழங்கிய ’திரையிசை சக்கரவர்த்தி’ பட்டத்தையும் அத்துடன் கிடைத்த தங்கக் காசுகளையும் வாகனத்தையும் தவிர குறிப்பிடும்படியான எந்த அரசு அங்கீகாரமும் அவருக்கு அளிக்கப்படவில்லை. இது ஒருபுறமிருக்க மனோன்மணியம் சுந்தரனார் மற்றும் சத்தியபாமா பல்கலைக் கழகங்கள் வழங்கிய இரண்டு ’டாக்டர்’ பட்டங்கள் அவருக்கிருந்தும் தன்னை ’டாக்டர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன்’ என்று அவர் எங்கேயுமே குறிப்பிட்டதில்லை என்பதும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்!

ஒரு மனிதன் எப்படி வாழவேண்டும் என்பதற்கு எம் எஸ் வியின் வாழ்க்கை ஒரு பாடப் புத்தகம். தெளிந்த புன்னகை, பிரகாசமான தோற்றம், பணிவு, எளிமை, கொண்டாட்டம், முதுமையிலும் குறையாத உற்சாகத் துடிப்பு, என்றுமே குன்றாத தன்னம்பிக்கை போன்றவற்றின் மொத்த உருவமாக வாழ்ந்தவர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன். தான் எட்டிய உயரங்களைப் பற்றியான தற்பெருமைகளோ தனது வீழ்ச்சிகளைப் பற்றியான மன அழுத்தங்களோ அவரை ஒருபோதும் பாதித்ததில்லை. தனக்குக் கிடைக்காத விருதுகளுக்காக அவர் வருத்தப்படவுமில்லை. எதற்கு வருத்தப்படணும்? எம் எஸ் வி எனும் மாமேதையின் இசைக்குப் பரிசளிக்கும் தகுதி பெரும்பாலும் தொடர்புகள் வழியாகவே அடையப்படும் நம் நாட்டின் விருதுகளுக்கு இருக்கிறதா?

சொல்லில் அடங்காத இசை எனும் எனது முதல் புத்தகத்தை வெளியிட்டு பேசிய எம் எஸ் வி இவ்வாறு சொன்னார் ”தவிர்க முடியாத சில காரணங்களால் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு வரமுடியாத நிலைமையில்தான் நான் இருந்தேன். ஆனால் ஷாஜி என் வீட்டுக்கு வந்து ’கடவுளுக்கு நிகராக நான் மதிப்பவர் நீங்கள். நீங்கள் எனது புத்தகம் வெளியிடவில்லை என்றால் அந்த நிகழ்ச்சி நடத்துவதில் பொருளே இல்லை’ என்று சொன்னான். அது சொல்லும்போது அவன் கண்கள் ஈரமாயின. அவனைப் போன்ற லட்சக்கணக்கான ரசிகர்கள் மட்டும்தான் எனது சம்பாத்தியம். அவர்களே எனக்கு கிடைத்த பெரும் விருது”.

உண்மைதான். எம் எஸ் விஸ்வநாதனை நேரில் பார்தத பல தருணங்களில் நான் கண்கலங்கியிருக்கிறேன். துயரங்களில் கைவிடப்பட்டவனாக, தற்கொலையின் விளிம்பிலேயே நான் வாழ்ந்த காலங்களில் எம் எஸ் விஸ்வநாதனின் இசை என்னை எப்படியெல்லாம் உயிர் வாழவைத்திருக்கிறது என்பது எனக்கு மட்டும்தானே தெரியும். எதுவும் நெஞ்சம் மறப்பதில்லை… அது நினைவுகளை இழக்கும் வரை..

20150713

மனையங்கத்து சுப்ரமணியன் விஸ்வநாதன் பாடும்போது

1999ல் எச் எம் வி இசை நிறுவனம் 'லெஜென்ட்ஸ்' என்ற தலைப்பில் விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தியின் இசைத்தொகையொன்றை வெளியிட்டது. அதற்கு ஒரு தொலைக்காட்சி விளம்பரம் தயாரிக்கும் வேலை எனக்கு அளிக்கப்பட்டது. எம் எஸ் விஸ்வநாதனின் பேட்டித்துணுக்குகளும் அதில் இடம்பெற்றன. விஸ்வநாதனை நேரில் சந்திக்கும் அனுபவத்தைப்பற்றிய உள்ளக்கிளர்ச்சியுடன் நான் சென்னை சாந்தோம் ஹைரோடில் இருந்த அவரது இல்லத்துக்கு ஒளிப்பதிவுக்குழுவுடன் விரைந்தேன். நிச்சயிக்கபப்ட்ட நேரத்துக்கு முன்பே அவர் படப்பிடிப்புக்குத் தயாராக இருந்தார், வெள்ளையும் வெள்ளையும் உடையும் அவருடன் எபோதுமே இருக்கும் அந்த ஆர்மோனியமுமாக. மறக்கமுடியாத எத்தனையோ பாடல்களை உருவாக்கியவர்... இந்தியாவின் இணையற்ற இசைமேதைகளில் ஒருவர்... என் கண்முன் ரத்தமும் சதையுமாக உட்கார்ந்திருந்தார்.

அவர் எங்களை மிக எளிமையும் பணிவுகாக வரவேற்றார். அடுத்த மூன்றுமணிநேரம் அவரிடமிருந்து தொடர்ச்சியாக இசைவாழ்வின் நினைவுகள் பெருகிவந்தபடியே இருந்தன. அவரது இசையனுபவங்களும் இசைப் பரிசோதனைகளும்... மகத்தான பாடல்களுக்குப் பின்னால் இருந்த கதைகள். வரலாற்றில் இடம்பெற்ற பல பாடல்கள் உருவான விதம்.... நிகழ்ச்சித்துணுக்குகள்... அது ஒரு அற்புதமான இசையுலகச் சுற்றுப்பயணம்! வெறும் முப்பது நொடி காட்சிவிளம்பரத்துக்காக அவர் அளித்த பேட்டி ஒரு முழுநீள ஆவணப்படம் தயாரிப்பதற்குப் போதுமானது! எளிமையே உருவானவர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன். முதியவயதிலும் முடிவில்லாத ஆற்றல் கொப்பளிக்கும் ஊற்று. எம் எஸ் விஸ்வநாதனைப்பற்றிப் பேசுகையில் ஆச்சரியங்கள் முடிவதேயில்லை!

இளையராஜா ஒருமுறை சொன்னார், ''எத்தனை பாடல்களில் அவர் என் நெஞ்சை உருகவைத்து மெய்மறக்கச்செய்திருக்கிறார்! அவரது ஒவ்வொரு பாடலும் விலைமதிக்க முடியாத ரத்தினங்கள் அல்லவா? இசைவழியாக நான் எதையாவது அடைந்திருக்கிறேன் என்றால் அதை நான் எம் எஸ் வியின் பாதங்களில் காணிக்கையாக்குகிறேன்''

சமீபகாலப் பேட்டி ஒன்றில் ஆர் ரஹ்மான் சொன்னார் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் தான் எக்காலத்திலும் அவரது நெஞ்சுக்குரிய இசையமைப்பாளர், அவரே உண்மையான இசைமேதை என்று. ''எம் எஸ் வியின் பாதிப்பு இல்லாத இசையமைப்பாளர்கள் தமிழில் இல்லை, இருக்கப்போவதுமில்லை''. கமல்ஹாசனின் சொற்கள் இவை, ''என் இளமைப்பருவம் முதலே எம் எஸ் வியின் மெட்டுகள் என் நெஞ்சையும் செவிகளையும் நிரப்பி என் ரசனையை ஆட்கொண்டிருக்கின்றன. இன்னிசை உருவாக்கத்தில் புதிய புதிய பாணிகளை புகுத்தி எம் எஸ் வி திரையிசைக்கு உயிர்கொடுத்தார். இந்திய திரையிசை உலகில் அவர் ஒரு இதிகாசம்''

தன் இன்னிசைமெட்டுகளால் காற்றலைகளை பற்பல தலைமுறைகளாக ஆட்சிசெய்துவரும் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் இன்றும் லட்சகணக்கான தீவிரரசிகர்கள் கொண்ட இசை மேதை. ஐயத்திற்கிடமில்லாமல் அவரே தமிழ் திரையிசையின் முதன்மையான இசையமைப்பாளர். 1952ல் அவரது முதல் பாடல் முதல் எண்பதுகளின் பிற்பகுதி வரை அவர் தன் படைப்பூக்க நிலையின் உச்சத்திலேயே இருந்தார். தமிழ் தெலுங்கு கன்னடம் மலையாலம் இந்தி உட்பட 1740*க்கும் மேற்பட்ட படங்களுக்கு இசையமைத்தார். இத்தனை காலம் உச்சத்திலேயே இருந்த இன்னொரு இசையமைபபளார் இல்லை என்றே சொல்லலாம்.

சமீபத்தில் ஓர் இணைய விவாதத்தில் ஓர் கேரள இளைஞன் கேட்டான் ''நீங்கள் பேசிக்கொண்டிருப்பது 'கண்ணுநீர் துள்ளியெ' என்ற மலையாளப் பாடலைப் பாடிய விஸ்வநாதனைப்பற்றியா"? பெரும்பாலான மலையாளிகளுக்கு எம் எஸ் விஸ்வநாதன் ஒரு தமிழர், தமிழ் இசையமைப்பாளர், மலையாளத்தின் மறக்கமுடியாத பாடல்கள் சிலவற்றை அமைத்தவர், அனைத்தையும்விட மேலாக 'கண்ணுநீர் துள்ளியெ ஸ்த்ரீயோடு உபமிச்ச காவ்ய ஃபாவனே'' என்ற உச்சஸ்தாயிப் பாடலை மிகுந்த ஆவேசத்துடன் பாடி அதை வரலாற்றில் நிலைநாட்டிய பாடகர்! 1973ல் வெளிவந்த 'பணி தீராத்த வீடு' என்ற படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல் அது.

ஒரு மலையாள திரையிசை 'நிபுணர்' மாத்ருபூமி வார இதழில் எழுதிய கட்டுரையின்படி விஸ்வநாதன் மலையாளத்தில் ஒரு சில படங்களுக்கு இசையமைத்திருக்கிறார்! ஒரு பாடல்தான் பாடியிருக்கிறார்! அதாவது 'கண்ணுநீர் துள்ளியெ' மட்டும்! அதேயளவுக்கு புகழ்பெற்ற பாடலான 'ஹ்ருதயவாஹினீ..' கூட அவர் நினைவுக்கு வரவில்லை. விஸ்வநாதன் மலையாளத்தில் 60 படங்களுக்குமேல் இசையமைத்துள்ளார். பத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

மனையங்கத்து சுப்ரமணியன் விஸ்வநாதன் கேரளத்தில் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் எலப்புள்ளி என்ற கிராமத்தில் 1932 ஜூலை ஒன்பதாம் தேதி பிறந்தார். அவர் பெயரில் வந்த முதல் இசையமைப்பு 1953ல் எம் ஜி ஆர் நடிப்பில் வந்த தமிழ்-மலையாள இருமொழிப்படமான 'ஜெனோவா'. அப்படத்தில் டி கல்யாணம் மற்றும் ஞானமணி ஆகியோரும் இசையமைப்பாளர்களாக இருந்தனர். மலையாளியான எம் ஜி ஆர் அன்று எம் எஸ் விஸ்வநாதன் இசையமைப்பாளராக அறிமுகப்படுத்தப்படுவதை கடுமையாக எதிர்த்தார். அவர் புதியவர், தகுதியில்லாதவர் என்று வாதிட்டார். இன்னொரு மலையாளியான, அப்படத்தின் தயாரிப்பாளார் ஈப்பச்சன் எம் எஸ் விஸ்வநாதனை ஆதரித்ததனால் கடைசியில் அந்த வாய்ப்பு எம் எஸ் விக்கு கிடைத்தது.

 ஆனால் ஜெனோவா படப்பாடல்களைக் கேட்டபின்னர் எம் ஜி ஆர் ஒரு மேதையின் வரவை உடனே புரிந்துகொண்டார். கொட்டும் மழையில் அவர் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் வாழ்ந்திருந்த கூரைக்குடிலை தேடிச்சென்று அவரை ஆரத்தழுவி தன் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்தார். அவ்வுறவு இறுதிவரை நீடித்தது. அதே காலகட்டத்தில் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் 'பணம்' 'தேவதாஸ்' 'சண்டிராணி' ஆகிய படங்களுக்கும் இசையமைத்தார்.

எம் எஸ் வி எப்போதுமே பிரபல இந்தி இசையமைப்பாளார் நௌஷாத் குறித்து உயர்ந்த மதிப்பை தெரிவித்துவந்தார். நௌஷாதை அவர் தன் குரு என்று கூட குறிப்பிட்டார். 2002ல் எம் எஸ் விஸ்வநாதனின் வாழ்க்கை வரலாறு வெளியிடப்பட்டபோது நௌஷாதுடன் ஒரே மேடையில் அமர்வதை கூட அவர் மரியாதை கருதி மறுத்துவிட்டார். ஆனால் நௌஷாத் எம் எஸ் விஸ்வநாதன்பற்றி சொன்னது இதற்கு நேர்மாறானது. "நான் அவரிடமிருந்து நிறைய விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டேன். ஆகவே அவரை என் ஆசிரியராகவே நான் சொல்லவேண்டும். 'ஆலயமணி'யின் இந்திபதிப்புக்கு நான் இசையமைக்கவேண்டும் என்று சொன்னார்கள். படம் பார்த்துவிட்டு நான் சொன்னேன், விஸ்வநாதன் உச்சபட்சமாக செய்துவிட்டார். இனி நான் செய்வதற்கு ஒன்றுமே இல்லை. எம் எஸ் வி எனக்கு குரு ஸ்தானத்தை அளித்துள்ளார், அதற்குக் காரணம் அவரது எளிமையும் பணிவுமேயாகும். அவரது பல மெட்டுகள் என்னை பரவசம் கொள்ளச்செய்துள்ளன''.

என்னுடைய எளிய இசைமதிப்பீடு சொல்வதும் இதுதான். நௌஷாத் சொன்னது தான் சரி. எம் எஸ் வியின் மதிப்பீடு அவரது எளிமையையும் குழப்பத்தையும் மட்டுமே காட்டுகிறது. நுட்பமாக இவ்விருவர் இசையையும் கேட்டு ஒப்பிடுபவர்களுக்கு படைப்பாற்றல், ஊடகத்திறன் ஆகியவற்றில் விஸ்வநாதனிடம் நௌஷாதை ஒப்பிடவே முடியாது** என்பது புரியும். 1956 ல் விஸ்வநாதன்-ராமமூர்த்தி இசையமைத்த 'நயா ஆத்மி' இந்திப்படத்தில் ஹேமந்த் குமார் மற்றும் லதா மங்கேஷ்கர் பாடிய 'லௌட் கயா கம் கா ஜமானா' என்றபாடலை எந்த ஒரு நௌஷாத் பாடலுடனும் ஒப்பிட்டுப்பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ஒரு நல்ல பாடல் சரணங்களில் பல்லவியை விட மேலே சென்று புதிய இடங்களை தொடுவது என்பதை உணர்வீர்கள்!

விஸ்வநாதனை மேதை என்று ஒரு புகழ்மொழியாகச் சொல்லவில்லை. ஒரு மேதை தன் சூழலின் இயல்பான தொடர்ச்சியாக இருப்பதில்லை. தனக்கு தன் பிறப்பும் சூழலும் அளித்த எல்லா கட்டுப்பாடுகளையும் சாதாரணமாக மீறுகிறான். எங்கிருந்து வந்தது, எப்படி உருவாயிற்று என்ற திகைப்பை அவன் உருவாக்கி அளித்துவிடுகிறான். தான் வாழும் காலகட்டம் முற்றிலும் மறைந்தபின்னரும் தன் கலைப்படைப்புகள் மூலம் அழியாமல் இருந்துகொண்டிருக்கிறான். விஸ்வநாதன் அத்தகையவர். குறைந்தது இரண்டாயிரமாண்டு இசைமரபுள்ள மொழி தமிழ். அதில் கர்நாடக சங்கீதம் இன்றைய வடிவைபெற்று இருநூறு வருடங்கள் தாண்டிவிட்டன. இசை என்றாலே மரபான ராகங்கள்தான் என்றிருந்த சூழல் இது. எம் எஸ் விக்கு முந்தைய இசையமைப்பாளர்கள் பலர் ஒரு ராகத்தின் சிறுபகுதியை எடுத்து வரிகளுக்குப் பொருத்திவிட்டால் பாடலாகிவிட்டது என்று எண்ணி செயல்பட்டனர். விஸ்வநாதனின் இசை ஒருபோதும் மரபான இசைவடிவங்களுக்குள் அடங்குவதில்லை. அந்த புதிய இசையை அடையாளப்படுத்தியாகவேண்டிய கட்டாயம் உருவாயிற்று. அவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சொல் தான் மெல்லிசை என்று நான் நினைக்கிறேன். மெல்லிசை மன்னர் என்ற பட்டம் உண்மையில் எம் எஸ் விக்கு பெருமைசேர்ப்பதுதானா? அவருடைய இசை வெறும் 'light' music தானா?

பெரும்பாலான சமயங்களில் சிக்கலான ஊடுபாவுகள் கொண்டது அல்லவா அது? அப்படியானால் அரை நூற்றாண்டுக்காலம் தமிழ் இசைவாழ்க்கையை தீர்மானித்த விஸ்வநாதனின் இசை எந்த மரபைச் சார்ந்தது? அவரில் அவர் பிறந்த கேரள இசையின் கூறுகளை நாம் காணமுடியாது. தமிழ் நாட்டுப்புற இசையையும் நேரடியாக அடையாளம்காண இயலாது. மேலை இசையையும் அவருடைய களமாக சொல்லிவிட முடியாது. இவையெல்லாமே அவருக்கு மனத்தூண்டுதல் அளிக்கும் பின்னணி மட்டுமே.

விஸ்வநாதனின் இசையமைப்பு மேலோட்டமான நோக்கில் மிக எளிமையானது. உடனடியாக ரசிகனைக் கவர்வது. ஆனால் கூர்ந்து கவனிக்கும்போது அதன் ஆழங்கள் தெரியும். ஒரேபாடலில் அவர் பல மெட்டுக்களை போட்டிருப்பார். ஒரே மெட்டை பல்வேறு விதமாக பாடியிருப்பார். உணர்ச்சிகள் சார்ந்து சொற்களுக்கு புதிய அர்த்தங்கள் கொடுத்திருப்பார். பல்லவி முடிந்ததும் பல பாடல்கள் முற்றிலும் வேறுகட்டத்துக்குச் செல்லும். முடியும் முன் சட்டென்று புதிய ஒரு மெட்டுவந்துசேரும். அவர் இசையமைத்த பல்லாயிரம் பாடல்களில் இருந்து உதாரணம் காட்டி இதை விளக்கலாம். ஆனால் அது ஒரு நீண்ட பணி. ஒரே ஒரு உதாரணம், 'அன்புள்ள மான்விழியே' என்ற பாடல். ஒவ்வொரு நான்கு வரிக்கும் புதியமெட்டு வந்தபடியே இருக்கும் அப்பாடலில்!

எம் எஸ் வி ஏராளமான இசைக்கருவிகளை பயன்படுத்திய இசையமைப்பாளர். அக்கார்டின், பிக்காலோ, மெலோடியன், க்ஸைலஃபோன், டுயூபா, பாங்கோஸ், கீபோர்ட் என அவற்றை சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். கேரள வாத்தியந்களான செண்டை, திமிலை, இடக்கா முதலியவையும் அவரால் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பலசமயம் அதுவரையில் திரையிசைக்கு பரிச்சயமே இல்லாத ஆப்ரிக்க, ஐரோப்பிய, லத்தீன் அமெரிக்க கருவிகளைக்கூட கையாண்டிருப்பார்.

இசை அவருக்கு மரபின் தொடர்ச்சி அல்ல. அது அவரது சொந்த மொழி. சரிகமபதநி தான் என் மொழி என்று எம் எஸ் வி சொல்லியிருக்கிறார். திரைப்படம் உருவாக்கி அளிக்கும் நாடகீயமான காட்சித்தருணங்களுக்கு அவர் தன் மொழியால் தன் உணர்ச்சிகளை உருவாக்கி அளிக்கிறார். அதை அவரே பலமுறை பல பாடல்கள் உருவான முறையை வைத்து விளக்கியிருக்கிறார். 'நெஞ்சம் மறப்பதில்லை' படத்தில் நெஞ்சம் மறப்பதில்லை என்ற பாடலை உருவாக்க மெட்டுக்காக பலநாள் அலைந்து கடைசியில் கடல் அலைகளைக் கேட்டு, அலை வந்து பின்னகரும் ஓசையை வைத்து அதை உருவாக்கியதாக அவர் சொல்லியிருக்கிறார். எத்தனை எத்தனை பாடல்கள்! இன்று அந்த திரைப்படக் காட்சிகள் காலத்தால் பழைமைகொண்டு மறைந்துவிட்டன. அவரது மேதமை தெரியும் இசை மட்டும் என்றும் குன்றாத இளமையுடன் நின்றுகொண்டிருக்கிறது.

பிறமொழிகளில் எல்லாம் விஸ்வநாதன் ஒரு தமிழ் இசையமைப்பாளார் என்றே அறியப்பட்டிருக்கிறார். அம்மொழிகளின் சாதனைகளாகக் கருதப்படும் பல பாடல்களை அவர் உருவாக்கியிருந்தபோதிலும்கூட அது போதுமான அளவுக்கு உணரப்படவில்லை. விஸ்வநாதனின் இந்திப் படங்களில் தொடக்கத்தில் வந்த சண்டிராணி [1953] நடிகை பானுமதி தயாரித்த பலமொழிப்படம். 'நயா ஆத்மி' (1956) ஜூபிடர் நிறுவனம் தயாரித்த பன்மொழிப்படம். 'அஃப்ஸானா தோ தில் கா' [1983] கமல் ஹாஸன் நடித்தது.

விஸ்வநாதன் தெலுங்கில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட படங்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். பன்மொழிப்படமான 'தேவதாஸ்' அவரது முதல் தெலுங்குப்படம். 1956ல் வந்த 'சந்தோஷம்' படத்தில் பத்து பாடல்கள் இருந்தன, அனைத்துமே பெரும் வெற்றிபெற்ற பாடல்கள். தெலுங்கு இசையுலகின் எப்போதைக்குமுரிய மகத்தான பாடல்களில் பல அவரால் இசையமைக்கப்பட்டவையே. அவற்றில் பல தமிழ் மூலவடிவங்களை ஒட்டியவை. 'அந்தால சிலகா' [அன்புள்ள மான்விழியே], 'கோடி ஒக கோனலோ' (கோழி ஒரு கூட்டிலே], 'ஹலோ மேடம் சத்தியபாமா' (என்ன வேகம் சொல்லு பாமா], 'தாளி கட்டு சுப வேள' [கடவுள் அமைத்துவைத்த மேடை] போன்ற பாடல்கள் உடனடியாக நினைவுக்கு வருகின்றன. யமுனா தீரானா (கௌரவம்), மௌனமே நீ, மூக மானஸா [குப்பேடு மனஸு], அந்தமைன லோகமனி, பல்லவின்சவா, கொம்ம மீத, எவரோ பாட்யாரு, நீலோ வலபுல [கோகிலம்மா] போன்றவை தெலுங்கை இன்றும் மயக்கும் இசைமெட்டுக்கள்

அந்தமைன அனுபவம் (1978), குப்பேடு மனஸு (1979), இதி கத காது, மரோசரித்ரா (1979) சிப்பாயி சின்னையா (1969), ஆத்ம பந்தம் (1991), அந்தரூ அந்தரே (1994), ஆகலி ராஜ்யம் (1980), பைரவ த்வீபம் (1994), தொரரைகாரிகி தொங்கபெள்ளம் (1994), கடனா(1990), இத்தயு பெள்ளால முத்துல மொகுடு, களிகாலம், பங்காரு குடும்பம், மாவுரி மாராஜு, மன்சி செடு, 47 ரோஜுலு, அப்பைகாரி பெள்ளி முதலியவை அவரது சிறந்த இசையமைப்புள்ள படங்களில் சில. 1997 வரை விஸ்வநாதன் தெலுங்கில் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

 கன்னடத்தில் விஸ்வநாதன் குறைவாகவே இசையமைத்துள்ளார். ஆனால் அவற்றில் பெரும்பாலான பாடல்கள் வெற்றிகரமான மெட்டுக்களாக இன்றும் நினைக்கபப்டுகின்றன. 1956ல் வந்த 'பக்த மார்க்கண்டேயா' தான் அவரது முதல் கன்னடப் படம்.  'விஜய நகரத வீரபுத்றா' (1961) இக்காலகட்டத்தில் வந்த இன்னொரு முக்கியமான படம். 'எரடு ரேககளு' (1984) கெ பாலசந்தரின் 'இருகோடுகள்' படத்தின் மறுஆக்கம். 1980ல் வந்த "பெங்கியல்லி அரளித ஹூவு' பாலசந்தரின் 'அவள் ஒரு தொடர்கதை'யின் கன்னட வடிவம். 'கணேச மஹிமெ', 'மக்கள சைன்யா' போன்ற படங்களுக்கும் கன்னடத்தில் எம் எஸ் வி இசையமத்துள்ளார்.

'ஜெனோவா' படத்துக்குப்பின்னர் விஸ்வநாதன் மலையாளத்தில் 1958ல் 'லில்லி' என்ற படத்துக்கு இசையமைத்தார். 1971ல் 'லங்கா தகனம்' படம் வரை அவருக்கு மலையாளத்தில் இசையமைக்க நேரம் கிடைக்கவில்லை. 'பணி தீராத்த வீடு', 'பாபு மோன்', 'சந்த்ரகாந்தம்', 'தர்மஷேத்ரே குருஷேத்ரே', 'திவ்ய தர்சனம்', 'ஏழாம் கடலின்னக்கரே', 'ஐயர் கிரேட்', 'ஜீவிக்கான் மறந்நு போய ஸ்த்ர'£, 'கோளிளக்கம்', 'குற்றவும் சிக்ஷயும்', 'பஞ்சமி', 'சம்பவாமி யுகே யுகே', 'வேனலில் ஒரு மழ', 'யக்ஷ கானம்', 'சுத்திகலசம்' முதலியவை குறிப்பிடத்தக்கவை.

விஸ்வநாதன் மலையாலத்தில் சிறந்த இன்னிசைமெட்டுகக்ளையே போட்டிருக்கிறார். 'கண்ணுநீர் துள்ளியெ', 'ஈஸ்வரனொரிக்கல்...', 'நாடன் பாட்டின்டெ மடிசீல கிலுங்ஙுமீ', 'காற்றுமொழுக்கும் கிழக்கோட்டு', 'ஸுப்ரஃபாதம்', 'ஸ்வர்கநந்தினீ', 'வீண பூவே', 'ஹ்ருதய வாஹிநீ', 'திருவாபரணம்' முதலியவை இன்றும் வாழும் அற்புதமான மெட்டுக்கள். இந்த வரிசையை மேலும் பற்பல மடங்கு நீட்டமுடியும். தொண்ணூறுகள் வரை அவர் மலையாளத்தில் இசையமைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

இவைதவிர இந்நான்கு மொழிகளிலும் ஏராளமான பக்திப்பாடல்களையும் தனியார் பாடல்கலையும் விஸ்வநாதன் இசையமைத்துள்ளார். அவை ஒவ்வொரு நாளும் நம் காதுகளில் விழுந்து நம் மனதை நிறைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு விஸ்வநாதன் பாடலையேனும் கேட்காமல் எவரும் தென்னாட்டில் ஒருநாளைக் கழிக்கமுடியாது என்பதே உண்மை. தென்னிந்தியாவின் இசைரசனையையே தன் ஏராளமான பாடல்கள் மூலம் எம் எஸ் விஸ்வநாதன் வடிவமைத்தார் என்றால் அது மிகையல்ல. அவரது பாடல்களின் சற்றே மாறுபட்ட வடிவங்களில்தான் இன்றும் மீண்டும் மீண்டும் நம் திரைப்பாடல்கள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன.

ஆனால் தேர்ந்த இசை ரசிகர்கள் கூட கவனிக்க மறந்த ஒன்று உண்டு. இக்கட்டுரையின் மையமே அதுதான். விஸ்வநாதன் என்ற பாடகர். உண்மையில் விஸ்வநாதன் ஒரு பாடகராகத்தான் பயிற்சி பெற்றார். 1941ல் தன் ஒன்பதுவயதில் முதல் கர்நாடக இசைக்கச்சேரியை கண்ணூர் நகரில் நிகழ்த்தினார். அவர் ஒரு மகத்தான பாடகர். ஆனால் விஸ்வநாதன்யின் ஆசியோடு ராணிமைந்தன் எழுதிய விஸ்வநாதனின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் கூட ஒரு பாடகராக அவருக்கு மிகமிக குறைவான இடமே அளிக்கப்பட்டுள்ளது. முந்நூறுபக்கமுள்ள அந்த நூலில் அவரது குரலைப்பற்றி மூன்றுவரிகூட இல்லை. அத்துடன் 'முகமது பின் துக்ளக்' படத்துக்காக அவர் பாடிய 'அல்லா அல்லா' என்ற பாடலே அவர் பாடிய முதல்பாடல் என்ற தவறான தகவலும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது!  

'முகமது பின் துக்ளக்' 1972ல் வெளிவந்த படம். 1963லேயே விஸ்வநாதன் 'பார்மகளே பார்' படத்துக்காக 'பார்மகளே பார்' என்ற அழகிய பாடலை பாடி அது பெரும்புகழும் பெற்றிருந்தது. அவரது குரல் முதலில் ஒலித்தது 'பாவ மன்னிப்பு' படத்தில் 'பாலிருக்கும் பழமிருக்கும்' பாடலில் உள்ள குரல்மீட்டலாக. அதன் பின் தொடர்ந்து பல பாடல்களை விஸ்வநாதன் பாடியிருக்கிறார்.

இந்தியாவின் பெரும்பாலான இசையமைப்பாளர்கள் தங்கள் இசையமைப்பிலும் பிறர் இசையமைப்பிலும் பாடியிருக்கிறார்கள். பங்கஜ் மல்லிக் முதல் ஆர் ரஹ்மான் வரை அப்பட்டியல் நீள்கிறது. ஆனால் இவர்களில் பாடகர்களாக பிரகாசித்தவர் எத்தனைபேர்? தங்களுக்கென நல்ல மெட்டுகளைப் போட்டுக்கொள்வதன் மூலம் அவரில் பலர் அரைக்கிணறு தாண்டிவிடுவார்கள். அதேபாடலை ஒரு தொழில்முறை பாடகர் பாடினால் அதைவிட சிறப்பாக இருக்கும் என்ற எண்ணம் நம் மனதில் எழும்போது அங்கே பாடகராக அவ்விசையமைப்பாளர் தோற்றுவிடுகிறார் என்பதே உண்மை.

 மாமேதை சலில் சௌதுரி தன் பாடகர்களுக்கு பாடலை மிக நுட்பமாகச் சொல்லிக்கொடுக்கக் கூடியவர் அவர். ஆனால்  ஒருமுறை அவரது குழந்தைகள் அவரது சிறந்த வங்கமொழிப் பாடல்களை அவரது குரலிலேயே பதிவுசெய்ய முயன்றபோது பயந்து மறுத்துவிட்டார். அவருக்குத் தெரியாமல் அவர்கள் பத்து பாடல்களுக்கு ஒலித்தடம் தயாரித்துவிட்டு பாடல்பதிவுக்கு நாளும் குறித்துவிட்டனர். வேறுவழியில்லாமல் ஒப்புக்கொண்ட சலில்தா விடிகாலை நான்குமணிக்கே எழுந்து அமர்ந்து பயிற்சிசெய்ய ஆரம்பித்தார். முதல்நாள் முதல்பாடல் ஒலிப்பதிவுசெய்யப்பட்டபோது அவர் பதற்றமாக இருந்தார். குரல் பதிவு செய்யப்பட்டபோது வியர்த்து விறுவிறுத்துப்போய் கண்ணாடி அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாராம். பலமுறை முயன்றபின்னரே அவரால் அந்த தொகுப்பை பாட முடிந்தது. அந்தப்பாடல்கள் நன்றாக அமையவுமில்லை. இதை சலில்தாவின் மகள் சஞ்சாரி சௌதுரி என்னிடம் ஒருமுறை சொன்னார்.

ஆனால் எம் எஸ் விக்கு ஒருபோதும் பாடுவது சிரமமாக இருந்தது இல்லை. பாடகர்கள்தான் அவர்முன் கூசிச்சிறுத்து போவார்கள். டி எம் சௌந்தரராஜனே ஒருமுறை சொன்னார், ''எம் எஸ் வி 'சாந்தி' படத்தில்வரும் 'யார் அந்த நிலவு' பாடலின் மெட்டை பாடிக்காட்டியபோது நான் மிரண்டுபோய்விட்டேன், என்னால் எப்படி அதைப் பாடமுடியுமென்று திகைத்தேன். அவர் பாடியதுபோல பாடுவது முடியாத காரியம்''. பி பி ஸ்ரீனிவாஸ், எம் எஸ் வி பாடுவதில் பத்து சதவீதத்தை மட்டுமே தன்னால் குரலில் கொண்டுவர முடிந்துள்ளது என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

எந்த ஒருபாடகருமே எம் எஸ் வி பாடிக்காட்டிய அளவுக்கு அவரது மெட்டுக்களை உயிரோட்டத்துடன் பாடியதில்லை என்று பி சுசீலா சொன்னார். பல தடவை எம் எஸ் வி பாடிக்காட்டியதுபோல மெட்டுக்களைப் பாட முடியாமல் அவர் ஒலிப்பதிவகத்திலிருந்து கண்ணீருடன் வெளியேறியிருக்கிறாராம். வாணி ஜெயராம், எம் எஸ் வி பாடும்போதுவரும் எண்ணற்ற நுண்ணிய மாற்றங்களை எந்தப்பாடகராலும் மீண்டும் பாடிவிட முடியாது, அதில் பத்துசதவீதத்தைக் கொண்டுவந்தாலே அந்தப்பாடல் நல்ல பாடலாக அமைந்துவிடும் என்று சொல்லியிருக்கிறார். எம் எஸ் விஸ்வநாதநை ஒரு மாபெரும் பாடகராக குறிப்பிடாத நல்ல பாடகர்களே இல்லை.

எம் எஸ் விஸ்வநாதன் அவரது இசையில் பிற பாடகர்கள் பாடிய சில பாடல்களை மேடைகலளில் பாடுவதுண்டு. சில பாடல்கள் பதிவாகவும் கிடைக்கின்றன. அவை மேலும் பலமடங்கு வீரியத்துடன் இருப்பதை ரசிகர்கள் உணரமுடியும். பிற பாடகர்களும் பாடகிகளும் பாடிய புகழ்பெற்ற பலபாடல்களுக்குள் விஸ்வநாதனின் பாடும்முறை உள்ளே இருப்பதை நம்மால் கேட்க முடியும்.

ஆர்மோனியத்துடன் அமர்கையில் விஸ்வநாதன் ஒரு பாடகராகவே இருக்கிறார். ஒரே மெட்டை அவர் மீண்டும் மீண்டும் பாடும்போது ஒவ்வொருமுறையும் அது வேறுபாடுகளுடன் புதிதாகப் பிறந்துவந்தபடியே இருக்கும். பாடகர்கள் அவர் கொடுத்தபடியே இருக்கும் வளர்ச்சிமாற்றங்களை பின்தொடர்வதற்கு திணறுவார்கள்.

 பக்குவப்படுத்தப்பட்ட குரல் கொண்ட பாடகர் அல்ல விஸ்வநாதன். அவரது பாடும் முறை சொகுசும் இனிமைகொண்டதுமல்ல. இக்காரணத்தால் தான் அவர் தன்னை ஒரு நல்ல பாடகராக எண்ணவில்லைபோலும்! அவருடையது நடிகர்களுக்குப் பொருத்தமான பின்னணிக்குரலும் அல்ல. ஆகவேதான் அவர் அதிகமும் முகமற்ற தனிக்குரலாகவும் உதிரிக் கதாபாத்திரங்களின் குரலாகவும் திரையில் ஒலிக்க நேர்ந்தது. ஆனால் அவரது பாடலில் எல்லையற்ற வண்ணவேறுபாடுகள் சாத்தியம். அதில் கொப்பளிக்கும் படைப்பூக்கம் கடல்போன்றது. அவரது பாடல்களை தனியாக எடுத்து பார்த்தோமென்றால் அதில் எழுந்து எழுந்துவரும் எண்ணற்ற உணர்ச்சிவேகங்கள் நம்மை பிரமிப்புக்குத்தான் கொண்டுசெல்லும்.

1976ல் வந்த 'முத்தான முத்தல்லவோ' படத்தில் வரும் 'எனக்கொரு காதலி இருக்கின்றாள்' என்ற பாடலை மட்டும் ஓர் உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்வோம். எஸ் பி பாலசுப்ரமணியத்துடன் இணைந்து பாடிய அப்பாடலின் ஒவ்வொரு வரியிலும் விஸ்வநாதன் அளிக்கும் உணர்ச்சிமாறுபாடுகளை கவனித்தால் பாடகர் பாடுவதற்கும் படைப்பாளி பாடுவதற்கும் உள்ள வேறுபாடு நம் கவனத்துக்கு வரும்.

 தமிழ் திரையுலகில் 'பிச்ச் [Pitch] என்றாலே வ்¢ச்சு' என்று ஒரு சொல்வழக்கு உண்டு. பெரும்பாலான பாடல்களை விஸ்வநாதன் மிக அசாதாரணமான குரலுச்சத்துக்குப் போய் பாடியிருக்கிறார். பலசமயம் அப்படி உச்சத்துக்கு போகும் பாடல்கள் பிற பாடகர்களால் பாட்முடியாது என்பதனாலேயே அவர் அவற்றை தனக்கென வைத்துக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் பலவகையான பாடல்களை அவரால் உணர்ச்சிகள் கொப்பளிக்கும்படி பாட முடிந்தது. 1973ல் வந்த 'சிவகாமியின் செல்வன்''படத்தில் வரும் 'எதுக்கும் ஒரு காலம் உண்டு பொறுத்திரு மகளே' என்றபாடலை மட்டும் கவனித்தால் இது புரியும். மென்மையான உணர்ச்சிகளை இதில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் விஸ்வநாதன்.

இன்னொரு தவறான எண்ணம் அசரீரிக்குரலாகவே விஸ்வநாதன் சிறப்பாக ஒலிக்க முடியும் என்பது. அவரது குரல் பல கதாநாயகர்களுக்குப் பொருந்தாது என்பது உண்மையே. ஆனாலும் பல பாடல்கள் கதாநாயகர்கள் நடிப்புக்கு அணியாக அமைந்துள்ளன. 'நினைத்தாலே இனிக்கும்' படத்தில்வரும் 'ஜகமே மந்திரம் ...சிவசம்போ' என்ற பாடலை ரஜினிகாந்த் பாடி நடித்தது உடனடியாக நினைவுக்கு வரும். 'நிலவே நீ சாட்சி' படத்தில் வரும் 'நீ நினைத்தால் இந்நேரத்திலே' இன்னொரு சிறந்த உதாரணம்.

இக்கட்டுரைத்தொடரில் முன்பு எம் ராஜா பற்றி எழுதிய கட்டுரையில் அவரது குரலினிமை, சுதிசுத்தம் ஆகியவற்றைப்பற்றி எழுதியிருக்கிறேன். அவை இரண்டும் அமையாவிட்டால் பாடலில் இனிமை இல்லை. ஆனால் அவை இசையின் வரலாற்றில் பிறகுவந்துசேர்ந்தவை. சுதி என்றால் என்ன? இதை ஆராய்ந்த இசைநிபுணர்கள் வாய்ப்பாட்டின் ஒலியை பிற வாத்திய ஒலிகளுடன் இணைத்து தரப்படுத்தி பின்னர்  உருவாக்கிய ஒரு முறைதான் அது என்று சொல்லியிருக்கிறார். பாடகர்கள் சுதி தவறாமல் பாடியாகவேண்டும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

ஆனால் இவையெல்லாம் உருவாவதற்கு முன்புள்ள பாடல் எப்படி இருந்திருக்கும்? அது கட்டுக்கடங்காத ஆதி உத்வேகம் தன்னிச்சையாக கொப்பளிப்பதாக இருந்திருக்கும். ஒரு பாடகன் அந்த நிலைக்கு தன் இசையுடன் சென்றுவிட்டானென்றால் பிறகு குரலும் சுதியும் இரண்டாம்பட்சமாக ஆகிவிடுகின்றன. எல்லா இசைச்சூழலிலும் அப்படிப்பட்ட சில மாபெரும் பாடகர்களை நாம் அடையாளம் காணலாம். விஸ்வநாதன் பாடும் பாடல்கள் அந்த மெட்டை உருவாக்கியவரால், அந்தவரிகளை முழுக்க உள்வாங்கியவரால், மனம் ஒன்றி பாடப்படுபவை. ஆகவே அவற்றின் உணர்ச்சிகள் மிக உண்மையானவை. எல்லயற்ற நுட்பங்கள் கொண்டவை. உதாரணமான பாடல், 'சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்' [சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்] அப்பாடலில் உள்ள தாபமும் ஏக்கமும் எத்தனை உக்கிரமானவை

'கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்' [சிலநேரங்களில் சில மனிதர்கள்], 'அல்லா அல்லா' [முகமது பின் துக்ளக்], 'இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை' [அக்கரைப்பச்சை], 'உப்பைத்தின்றவன் தண்ணீர் குடிப்பான்' [ஒரு கொடியில் இருமலர்கள்], 'தாகத்துக்கு தண்ணிகுடிச்சேன்' [நீலக்கடல் ஓரத்திலே], 'இது ராஜ கோபுர தீபம்' [அகல் விளக்கு], போன்ற பாடல்கள் மிகச்சிறந்த உதாரணங்கள். இப்பாடல்களில் வரிகளில் உச்சரிப்பிலும் இழுப்புகளிலும் முனகல்களிலும் விஸ்வநாதன் அளித்துள்ள உணர்ச்சிச் செறிவை பிற பாடகர் அளிக்கமுடியுமா என்று பார்க்கவேண்டும். அவரால் பாட்டின் எந்த எல்லையிலும் சென்று உலவ முடியும். 'எனக்கொரு காதலி இருக்கின்றாள்' பாடலில் அவர் ஏழு ஸ்வரங்களில்சிரிப்பதை குறிப்பிடலாம்.

பிற இசையமைப்பாளர்கள்கூட பாடகராக அவரது அபூர்வத் திறனை உணர்ந்துள்ளார்கள். எஸ் குமார் இசையில் வெள்ளி விழா படத்தில் அவர் பாடிய 'உனக்கென்ன குறைச்சல் நீ ஒரு ராஜா' மிகச்சிறந்த உதாரணம். கோவர்த்தனம் இசையமைத்த 'வரப்பிரசாதம்' படத்திற்காக அவர் பாடியுள்ளார். இளையராஜா இசையில் 'தாய் மூகாம்பிகை', 'யாத்ராமொழி'[மலையாளம்] போன்ற படங்களுக்காகவும் அவர் பாடியுள்ளார். சங்கமம், கன்னத்தில் முத்தமிட்டால் போன்ற படங்களுக்காக ஆர் ரஹ்மான் இசையிலும் பாடியுள்ளார்.

'கன்னத்தில் முத்தமிட்டால்' படத்தின் 'விடைகொடு எங்கள் நாடே' ஒரு ஆழமான மெட்டு. அதை விஸ்வநாதனின் குரல் மேலும் உக்கிரமாக்கியது. ஆனால் 'சங்கமம்' படத்தில் வரும் 'ஆலால கண்டா' சாதாரணமான ஒரு மெட்டுதான். எம் எஸ் வி அதில் ஏற்றிய வாழ்வனுபவ சாரத்தாலும் உணர்ச்சிகளாலும் அதை மேலே தூக்குவது வியப்பூட்டும் ஓர் அனுபவம். 'காதல்மன்னன்' படத்திற்காக பரத்வாஜ் இசையமைத்த 'மெட்டுகேட்டு தவிக்குது ஒரு பாட்டு' கொஞ்சம் இசையைக்கேட்டு தவிக்கும் ஒரு பாடல். அது கொஞ்சமாவது கவனிக்கப்பட்டது அதை எம் எஸ் வி பாடியிருக்கிறார் என்பதனால் மட்டும் தான்.

விஸ்வநாதன் தன் தந்தையை மூன்றுவயதில் இழந்தவர். இளமைக்காலம் துயரமும் புறக்கணிப்பும் மிக்கது. முறையான கல்வி அவருக்கு கிடைக்கவில்லை. தட்சிணை கொடுக்க முடியாததனால் குருவின் வீட்டில் ஏவல்வேலைகள் செய்து இசை பயின்றார். சென்னைக்குவந்த தொடக்க காலத்தில் தேனீர் பரிமாறும் பையனாக, உதவியாளனாக வேலைபார்த்தார். அந்த நிலையிலிருந்து தன் மேதமை ஒன்றையே உதவியாகக் கொண்டு உயர்ந்து இசை மன்னராக ஆனார்
எம் எஸ் விஸ்வநாதன் தன் வாழ்நாளில் எந்த தேசிய விருதையும் பெறவில்லை. ஏன் ஒரு மாநிலஅரசு விருதுகூட அவருக்கு அளிக்கப்படவில்லை. குறிப்பிடும்படியாக அரசின் எந்த அங்கீகாரமும் அவருக்கு அளிக்கப்படவில்லை. அவர் உலகியலே தெரியாத எளிய மனிதர். அதிகார அமைப்புகளுக்குப் பின்னால் செல்லத் தெரியாதவர். அவருக்காக பேச என்றுமே எவரும் இருக்கவில்லை

ஆனால் அது வருந்தத் தக்கதல்ல என்றே சொல்வேன். அவரைப்போன்ற ஒரு மேதையின் இசையுடன் ஒப்பிடும் தகுதி, பெரும்பாலும் தொடர்புகள் மூலம் அடையப்படும் நம் விருதுகளுக்கு இல்லை. எம் எஸ் வி அடிக்கடி மேடைகளில் சொல்லும் ஒரு வரி உண்டு 'இறக்கும் மனிதர்கள், இறவாப்பாடல்கள்'. ஆம், மனிதர்கள் உருவாக்கி வழங்கும் எல்லா விருதுகளும் அம்மனிதர்களுடனேயே அழிபவை ஆனால் ஒரு தேசத்தின் ரசனையையே வடிவமைத்த எம் எஸ் விஸ்வநாதனின் இசை காலத்தால் அழியாதது
(2006ல் எழுதியது)